صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبد / خرام موج در دامان دریا بار می زیبد
ز پیش چشم دل بردن، به زیر چشم دل دادن / به خال گوشه چشم تو ای پرکار می زیبد
به کار گل نبندد اهل دل را هیچ کس زاهد / ترا تسبیح بر گردن، مرا زنار می زیبد