صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد / که مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد
نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطد / دمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد
رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گردد / که مالش استخوان پیکرت را رونما سازد