صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۸۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد / که سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد
ز مرگ عاشقان پروا ندارد حسن بی پروا / که صد طوطی ز موم سبز این آیینه می سازد