صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۸۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد / کف این بحر خون آشام از مغز گهر باشد
منه دل بر وفای چرخ کجرو هوش اگر داری / که دستش هر زمان چون تاک بر دوش دگر باشد
برآی از خود، جهان را زیر دست خویش اگر خواهی / که در پرواز، عالم مرغ را در زیر پر باشد
توان سیر پر طاوس کرد از هر پر زاغی / اگر آیینه انصاف در پیش نظر باشد