صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۹۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد / که از جوهر به گوش من صدای بال می آمد
گذشتن بر تو دشوارست از دریای بی پایان / وگرنه گریه شادی به استقبال می آمد!