صائب تبریزی › شمارهٔ ۲۹۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلم در سینه درس ناله مستانه می خواند / به طرز بلبل ناقوس در بتخانه می خواند
عجب فیضی است با یونان زمین خطه مشرب / که طفل نوسواد او، خط پیمانه می خواند