صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۱۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شبنم از روی لطیف تو نظر می دزدد / غنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد
می کند بیهده دل عیب خود از عشق نهان / گل ز خورشید عبث دامن تر می دزدد