صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شوربختی ز دو چشم تر ما می بارد / تلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
از دم تیغ تو آسوده دلان محرومند / این رگ ابر همین بر سر ما می بارد