صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر که را می نگری شکوه ز قسمت دارد / جز دل ما که به ناداده قناعت دارد
قد موزون ترا نیست به مشاطه نیاز / مصرع سرو به تقطیع چه حاجت دارد؟