صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۲۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اشک ما آتش حل کرده به دامن دارد / دانه سوختگان برق به خرمن دارد
با کلاه نمد خویش بسازید که شمع / تاج بر طرف سر و اشک به دامن دارد
آن به سرچشمه مقصود تواند ره برد / که دلی تنگ تر از چشمه سوزن دارد