صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد / دامن دولت جاوید رها نتوان کرد
قاصد و نامه و پیغام نمی خواهد عشق / در حرم پیروی قبله نما نتوان کرد