صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۳۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید / خاری از پا نکشیدم که به چشمم نخلید
عالم افروزی حسن از نظر پاکان است / گل خورشید ز فیض نفس صبح دمید