صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۴۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

درین ریاض کسی خوشه اش دو سر دارد / که غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد
ازان ز عمر ابد کامیاب شد ابلیس / که سر به سجده آدم فرو نمی آرد
دلی که تشنه دیدار آتشین رویی است / به غیر آب شدن چاره ای نمی دارد