صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد / ز خط سبز همان زهر در نگین دارد
عجب که پشت زمین خم چو آسمان نشود / ز منتی که خرام تو بر زمین دارد
حجاب روشنی دل بود حلاوت عیش / که موم روز سیاهی در انگبین دارد