صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۴۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد / بهار نشأه این باده را دوبالا کرد
مرا به دست تهی همچو شانه می باید / گره ز کار پریشان عالمی وا کرد