صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد / ز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
ستاره در قدم او سپند می سوزد / سبکروی که چو خورشید فرد می خیزد