صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسد / گذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
فقیر را ز غنی کاهش است قسمت و بس / ز آشنایی گوهر به ریسمان چه رسد؟