صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند / ( ) زلزله در ملک خاور اندازند
حذر ز گرمی این ره مکن که آبله ها / به هر قدم که نهی فرش گوهر اندازند