صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۶۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود / نظر به قامت رعنای او پیاده بود
حریص بیش ز اندازه رزق می طلبد / همیشه لقمه مور از دهن زیاده بود