صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به تیغ هر که شود کشته پایدار شود / رسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
ز چارپای عناصر پیاده هر کس شد / به یک نفس چو مسیحا فلک سوار شود