صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند / غافل از جنت دربسته خلوت شده اند
به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟ / که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند