صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۷۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سرزلف سخن آن روز به دستم دادند / که به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
پرده دیده من کاغذ سوزن زده شد / تا سر رشته مقصود به دستم دادند
نیست در طالع من عقده گشایی، ورنه / عقده چون تاک به اندازه دستم دادند