صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟ / پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
از جگر تشنگیم ریگ روان سیراب است / با چو من سوخته ای چشمه زمزم چه کند؟