صائب تبریزی › شمارهٔ ۳۸۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود / هر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
روزگاری است نرفتیم به صحرای جنون / یاد مجنون که عجب سلسله جنبانی بود!