صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای سنگدل عقیق تو بدنام می شود / ورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
ایام برگریز پر و بال میرسد / تا عندلیب ما به قفس رام می شود
در خانه ای که روی تو افزود از شراب / تبخاله خوش نشین لب بام می شود