صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۰۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر کس که از رخ تو نظر آب می دهد / خرمن به برق و خانه به سیلاب می دهد
در خون یک جهان دل بی تاب می رود / مشاطه ای که زلف ترا تاب می دهد
صیدی که بی قراری وحشت کشیده است / در چشم دام، داد شکرخواب می دهد