صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرگز کسی ز قافله دل نشان ندید / یک آفریده آتش این کاروان ندید
چون سرو، خام آمد و خام از چمن گذشت / نخلی که انقلاب بهار و خزان ندید