صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۰۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟ / لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود / خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید