صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟ / اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد
شایسته هزار شبیخون کوتهی است / عمری که چون خمار به خمیازه بگذرد