صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا عشق هست ناله به فریاد می رسد / تا هست آتشی مدد باد می رسد
ای تیشه کامرانی خسرو ز حد گذشت / زورت همین به بازوی فرهاد می رسد؟