صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۲۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خالش بلای جان ز خط مشکبار شد / پرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد
انصاف نیست سوختن از تشنگی مرا / کز خون من عقیق لبت آبدار شد