صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟ / از دست چسان آینه سیماب نریزد؟
در کلبه من از پی آسایش (من) چرخ / گورنگ ز خاکستر سنجاب نریزد