صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشد / شاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد
اندیشه زلف تو چو عزم سفر هند / در هیچ دل سوخته ای نیست نباشد