صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۳۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

توفیق، مرا رخت به منزل نرساند / خاشاک مرا موج به ساحل نرساند
ای وای بر آن کشته که از گریه شادی / آبی به کف خنجر قاتل نرساند