صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جویای تو آسودگی از مرگ نبیند / در خاک، طلبکار تو از پا ننشیند
از عمر برومند شود هر که درین باغ / در سایه نخلی که نشاند بنشیند