صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۴۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟ / کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟
مرا که تشنه آن لعلم از عتاب چه پروا؟ / که می پرست غم از تلخی شراب ندارد