صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دور قدح را مه تمام ندارد / روشنی ماه این دوام ندارد
بر لب کوثر شکسته است سبویش / هر که به کف وقت صبح جام ندارد
با همه دلها یکی است نسبت آن زلف / دیده آهوشناس دام ندارد