صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۵۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نه هر دل جای سودای تو باشد / دلی کز جا رود جای تو باشد
گل از شبنم سراپا چشم گردید / که حیران تماشای تو باشد
دو عالم را تواند پشت پا زد / سر هر کس که در پای تو باشد