صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهار / خوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار
از در گلشن به دشواری برون می آورد / بس که دامان صبا پر گل شد از جوش بهار
سبزه پشت لبت چون ریشه در دلها دواند / گوشه دستار پر سنبل شد از جوش بهار