صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگر / می کند در سینه کاوش تیر مژگان دگر
کشته آن دست و بازویم که در میدان عشق / زخم را دل می دهد هر دم ز پیکان دگر