صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای ز رویت هر نظر محو تماشای دگر / در دل هر ذره ای خورشید سیمای دگر
چون رود بیرون ز باغ آن یوسف گل پیرهن / می شود هر شاخ گل دست زلیخای دگر