صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتر / به نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
ز آه گرم من دل سخت تر گردید گردون را / چه حرف است این که از آتش شود زور کمان کمتر
ندارد در درازی کوتهی دست دراز من / به پا گر می دهم دردسر آن آستان کمتر