صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باش / سوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
چون کدو برجاست گو مینای شیرازی مباش / چون سفال از ماست گو جام جم از جمشید باش
هر ثمر سنگی به قصد نخل دارد در بغل / ایمنی می خواهی از سنگ حوادث، بید باش