صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۶۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش / پادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
حسن چون تنها شود، از چشم خود دارد خطر / در تماشاخانه آیینه هم تنها مباش