صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به گوشه قفس از آشیانه قانع باش / نه ای حریف میان، با کرانه قانع باش
مریض مصلحت خویش را نمی داند / به تلخ و شور طبیب زمانه قانع باش