صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۷۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش / با بخت سیه همچو سیاهی و نگین باش
ای صبح مزن خنده بیجا، شب وصل است / گر روشنی چشم منی پرده نشین باش