صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۹۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در لباس از سینه تفسیده آهی می کشم / شمع فانوسم نفس در پرده گاهی می کشم
گر چه از مشق جنون افتاده ام چون خامه باز / کار هر جا بر سر افتد مد آهی می کشم
صحبت خلق است مجنون مرا بر دل گران / خویش را از کام شیران در پناهی می کشم