صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گریه را بی طاقتی آموختن حق من است / در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می کنم
دیده افسردگان گرمی ز آتش می برد / داغ را در رخنه های سینه پنهان می کنم