صائب تبریزی › شمارهٔ ۴۹۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟ / از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)
(آشیانی می توانم ساخت در کنج قفس / گر ز دل این خارخار رشک را بیرون دهم)