صائب تبریزی › شمارهٔ ۵۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریم / چین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
منع ما دریاکشان ای زاهدان از ابلهی است / ما گلیم خویش را از آب بیرون می بریم